Sabah işe gittiğimi bilen annem, yatağımda göremeyince beni arayıp, Kızım neredesin? diyor.

Topuklu ayakkabı ile o kadar bütünleşmişim ki, topuğumun kırıldığını sadece düşme sesinden anlıyorum. Yürümede ise hiç bir değişiklik yok.

Arabanın kornasını iptal ettirdim, kıyamet kopsa çalmıyor artık. Olur olmaz her şeye korna çalan yurdum insanları beni bu noktaya getirdi.

Bir yanım uysal, sakin ve dalgasız, diğer yanım asabi, kendi başına buyruk ve kontrolsüz. Bu karaktersiz saçlarla başım belada!

yazı yeri süper